ทำไมเราไม่ได้แค่พัฒนาซอฟต์แวร์ — แต่ทำให้ระบบทำงานได้จริง

ในหลายโครงการ ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ "ไม่มีซอฟต์แวร์"
แต่คือ ซอฟต์แวร์และระบบต่าง ๆ ทำงานไม่เชื่อมกัน

ข้อมูลคำสั่งซื้อถูกต้องในระบบหนึ่ง แต่ผิดในอีกระบบหนึ่ง
ข้อมูลซ้ำซ้อน ล่าช้า หรือหายไป
สุดท้ายคนทำงานต้องกลับไปพึ่ง Excel, LINE และงานทำมือ

นี่คือจุดที่ "จุดแข็งที่แท้จริง" ของเราอยู่

ซอฟต์แวร์อาจถูกต้อง แต่ธุรกิจยังล้มเหลวได้

ทีมพัฒนาซอฟต์แวร์จำนวนมากสามารถสร้างซอฟต์แวร์ที่ดีได้

โค้ดสะอาด
ใช้เทคโนโลยีทันสมัย
หน้าตาดี ใช้งานง่าย

แต่ในโลกความเป็นจริงขององค์กรไทย — โดยเฉพาะโรงงาน โรงพยาบาล และหน่วยงานภาครัฐ — ซอฟต์แวร์เพียงตัวเดียวไม่เคยเพียงพอ

ระบบงานขององค์กรไม่ได้มีแอปเดียว แต่เป็น "ห่วงโซ่ของระบบ"

ERP
ระบบเดิม (Legacy)
ระบบบัญชี
ระบบของคู่ค้าและหน่วยงานภายนอก
ขั้นตอนอนุมัติและงานทำมือ
ข้อกำหนดและกฎระเบียบ

หากห่วงโซ่ใดห่วงโซ่หนึ่งขาด ระบบทั้งหมดจะล้มเหลว

ไม่มี System Integrator vs มี System Integrator

❌ ไม่มี System Integrator (โครงการที่เน้นแค่ซอฟต์แวร์)

flowchart LR
    U["ผู้ใช้งาน"] --> A1["ระบบ A"]
    U --> A2["ระบบ B"]
    U --> A3["ระบบ C"]

    A1 --> DB1["ฐานข้อมูล A"]
    A2 --> DB2["ฐานข้อมูล B"]
    A3 --> DB3["ฐานข้อมูล C"]

    DB1 -.-> DB2
    DB2 -.-> DB3

สิ่งที่มักเกิดขึ้นจริง:

แต่ละระบบทำงานแยกกัน
ข้อมูลซ้ำและไม่ตรงกัน
ต้อง reconcile ข้อมูลด้วย Excel และแชต
ไม่มีเจ้าของภาพรวมของระบบ
เมื่อระบบพัง จะไม่รู้ว่าใครต้องรับผิดชอบ

✅ มี System Integrator (ออกแบบระบบแบบ end-to-end)

flowchart LR
    U["ผู้ใช้งาน"] --> W["Web / App กลาง"]

    W --> INT["Integration & Business Logic Layer"]

    INT --> A1["ระบบ A"]
    INT --> A2["ระบบ B"]
    INT --> A3["ระบบ C"]

    A1 --> CORE["แหล่งข้อมูลกลาง (Single Source of Truth)"]
    A2 --> CORE
    A3 --> CORE

    CORE --> REP["รายงาน & Dashboard"]
    CORE --> AUDIT["Audit & Traceability"]

    INT --> MON["Monitoring & Error Handling"]
    INT --> SEC["Security & Access Control"]

สิ่งที่เปลี่ยนไป: